Pikit
Damdaming nagpupumiglas,
tuluyan ng nakalabas.
Nagbabadyang mga luha
tuluyan nang nakawala.
Ipipikit na lang aking mga mata
upang hindi na madama,
ang sakit na dulot nitong pagsinta.
Puot at galit sana’y tuluyan nang mawala.
Ikaw ang tanging himlayan
ng aking pagod na isipan.
Ngunit kailangan ng lumayo,
ng pgsinta’y tuluyan ng maglaho.
